สวัสดีครับ หายไปนานเป็นเดือน ต้องขออภัยอีกครั้ง คราวนี้ เราไปหาโรงเรียนเล็กๆ ที่หาคนไทยเรียนยาก ไปพบกับน้องนักเรียนทุน ก.วิทย์ฯ ซึ่งกำลังจะสำเร็จการศึกษาในเร็วๆ นี้  มารู้จักกับน้องแพรกันครับ

สวัสดีครับ ตามธรรมเนียมเลยนะ อยากทราบเกี่ยวกับการศึกษาของน้องก่อนครับ

แพรได้รับทุนปริญญาตรี-โท-เอก จากก.วิทย์ฯ สำนักงานพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ ให้มาศึกษาทางด้านวิทยาศาสตร์ทางทะเล  ก่อนมานั้นศึกษาก็ได้ไปพบพี่ๆ ก็ถามความต้องการของต้นสังกัดเกี่ยวกับการศึกษา เขาบอกว่ายังขาดผู้มีความรู้ทาง Oceanography สาขาอื่นๆ เขามีคนพร้อม  เขาอยากให้เรียนทางนี้ ซึ่งจะกลับมาเป็นประโยชน์กับศูนย์วิจัย กองขจัดกาก

การเรียนด้านนี้ ฟังดูกว้าง ทุกๆ อย่างเกี่ยวกับทะเล ความจริงก็ต้องเรียนหลายๆ อย่างคะ เช่น ชีวะ เคมี ฟิสิกส์ ศึกษาเกี่ยวกับกัมมันตภาพรังสี การวัดปริมาณเคมีในทะเล ฯลฯ

มาตั้งแต่ Prep school เลยหละสิ

ใช่คะ ของแพรเป็น Prep รุ่นปี 44 

Bowdoin U. เป็นอย่างไรบ้างครับ แล้วทำไมจึงเลือกมาเรียนที่นี่

ที่นี่เป็น Liberal Art College เป็นโรงเรียนเล็กๆ คะ มีนักเรียนประมาณ 1600 คน  ในอดีตเคยเป็นโรงเรียนชายล้วน แพรตั้งใจจะเรียนโรงเรียนเล็กๆ แบบนี้ตั้งแต่แรกแล้ว เพราะเราจะได้อะไรมากกว่าที่จะไปเข้าโรงเรียนใหญ่ๆ ดังๆ เพราะโรงเรียนเล็กๆ แบบนี้ เราจะได้ใกล้ชิดอาจารย์มากกว่า ได้ภาษาดีกว่า  บางชั้นที่เรียนมีแค่ 5 คนเอง ถ้าไปเปรียบกับโรงเรียนใหญ่ๆ ที่มีนักเรียนในแต่ละชั้นมากๆ อาจารย์อาจจะจำเราไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

Bowdoin U. อยู่ใกล้เมือง Brunswick สามารถเดินไป Downtown ได้ แต่ก็ไม่ใช่เมืองใหญ่หรูหรา ไม่มีศูนย์การค้าใหญ่ๆ ไม่มีสิ่งฟุ่มเฟือยล่อตาล่อใจมาก แต่ก็มีทุกๆ อย่างพร้อมที่จะอำนายความสะดวกให้เรา  อากาศที่นี่ก็ค่อนข้างหนาว เพราะอยู่ติดทะเล

สาขาอะไรมีชื่อเสียงของ Bowdoin U. ครับ

ก็คงจะเป็น Bio, Biochem., Econ., Math คะ

ถ้ามาเที่ยวแถวนี้ อะไรมีชื่อเสียงบ้างครับ

Acadia National Park เป็นสถานที่มีชื่อที่ใครก็มาเที่ยว แล้วก็แน่นอนที่สุด มาเที่ยว Maine ก็ต้องทาน Lobster เพราะที่นี่เป็นแหล่ง สด และมีมาก และน่าจะถูกกว่าที่อื่นๆ คะ

ค่าครองชีพก็คงถูกด้วยสิ

ก็น่าจะถูกกว่าเมืองอื่นๆ นะคะ อย่างอยู่หอนี่ Semester หนึ่งก็ประมาณ $1,900 ค่าใช้จ่ายอื่นๆ ก็มีไม่มากอะไร เราก็เพียงแค่ซื้อของกิน ไม่มีความจำเป็นต้องใช้รถ ค่าแรงก็ถูกตามไปด้วย อย่างทำงานใน Campus ค่าแรงขั้นต่ำก็เพียง $6.75 ต่อชั่วโมง ไม่เหมือนเมืองใหญ่ๆ ที่ชั่วโมงละ $8 หรือมากกว่านั้น

คิดหรือยังว่าจะไปเรียนต่อโท-เอก ที่ไหน

ก็ดูๆ อยู่คะ กำลังติดต่ออาจารย์หลายๆ ท่านอยู่ ขึ้นอยู่กับอาจารย์นี่แหละคะ ถ้าไม่อยู่ฝั่ง East Coast ก็ West Coast  หละคะ ถ้าเป็นฝั่งนี้ ก็อาจจะเป็น Massachusetts – M.I.T. ถ้าเวส ก็คงเป็น UC, San Diego หรือไม่ก็ U. of WA, Seattle ความจริงก็ยังมีที่เลือกอีกเยอะอย่าง FL State, N. Carolina, S. Carolina ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็ต้องดูว่าอาจารย์ท่านใดพอจะมีทุนสนับสนุนงานวิจัยด้วย ยังไม่ได้เลือกคะ  พี่พอทราบไหมคะว่ามีรุ่นพี่นักเรียนทุนที่เรียนทางนี้ที่ไหนบ้าง แพรอยากขอคำแนะนำอีกทางคะ

ได้ครับ จะติดต่อรุ่นพี่ๆ ให้ แล้วรุ่นน้องๆ หละ น้องแพรได้มีโอกาสไปเยี่ยม ไปแนะนำรุ่นน้องๆ Prep ที่มาใหม่บ้างหรือเปล่า

ไปคะ แพรก็ไป Brewster มา 2 ปีติดกันแล้ว ไปรับน้องวันแรกที่มาถึง อยู่ 2-3 วัน คอยช่วยเหลือ ยกของ ให้คำแนะนำ ตอบคำถาม เท่าที่จะทำได้คะ

น้องแพรทำประกันสุขภาพกับสถานศึกษา ได้เปรียบเทียบกับที่สนร.จัดหาให้หรือเปล่า ทำไมเลือกทำกับสถานศึกษาหละครับ

ก็ดูคร่าวๆ เหมือนกันคะ แต่ที่เลือกทำประกันกับโรงเรียน เพราะเห็นว่าสะดวกเมื่อใช้บริการ แล้วก็ไม่อยากทำอะไรที่แตกต่างจากนักเรียนอื่นๆ มาก เพราะเราต้องขอยกเว้นเป็นพิเศษอีก อย่างเรื่องวีซ่าที่แพรต้องถือ J-1 นั้น ก็แตกต่างจากนักเรียนอื่นๆ ทั้งหมด ที่นี่มีเพียงนักเรียนที่เป็น F-1 หรือไม่ก็สัญชาติอเมริกัน  แต่อันนี้ก็เข้าใจคะว่า เรามีระเบียบที่จะต้องถือปฏิบัติ

อยู่เมืองเล็กๆ อย่างนี้ สงสัยจะเหงาหละสิ เพราะเห็นกลับเมืองไทยทุกปีเลย

ไม่หรอกคะ เมื่อ Summer ที่ผ่านมานี้ไม่ได้กลับ เพราะทำงานให้อาจารย์ ไปช่วยงานวิจัยที่ Cape Cod, Woods Hole Oceanographic Institution แต่จริงๆ ก็กลับทุกปีคะ ถ้าไม่ได้กลับ summer ก็จะกลับช่วง Christmas ไม่กลับไม่ได้หรอกคะ ทางบ้านคิดถึง คุณแม่บอกว่า ถ้าไม่กลับ แม่จะมาเอง

มาอยู่ได้ 4 ปีแล้ว ถือว่าก็เป็นรุ่นพี่อีกคนหนึ่ง อยากฝากหรือแนะนำอะไรน้องๆ บ้างครับ

การที่เราได้ทุนมาศึกษานี้ ถือว่าเป็นโชคดีมากๆ  สำหรับแพรเองนั้น ไม่คาดคิดว่าจะได้ทุนด้วยซ้ำ คิดเสมอว่าการที่เป็นนักเรียนทุนนี้ ก็เหมือนกับการทำงาน  งานของเราก็คือเรียน ต้องทำให้ดีที่สุด แต่ไม่ใช่เรียนจนเครียด อย่าไปคิดว่าเราต้องชดใช้ทุนคืนด้วยตัวเงิน ถ้าคิดแบบนั้น น่าเสียดายแทนรัฐบาลฯ  บางคนอยู่ศึกษานานๆ ติดกับความสะดวกสบายของที่นี่ ไม่อยากกลับไปทำงานบ้านเราแล้ว  ที่เราได้มาเรียนสูงๆ อย่างนี้ เราต้องคิดเสมอว่า เราใช้เงินของประชาชนไทย เราต้องกลับไปช่วยหน่วยงานของประเทศเรา  อยากให้น้องๆ เห็นว่า เราโชคดีขนาดไหน รัฐบาลฯ ส่งเรามาศึกษา นั่นคือภารกิจ คือหน้าที่ ขอให้ยึดในอุดมการณ์นี้เป็นหลักเสมอ

ขอบคุณน้องแพรมากครับ เป็นของฝากที่ดีมากจริงๆ สมกับเป็นนักเรียนทุนอย่างแท้ ขอให้โชคดีในการสมัครสถานศึกษาและหาอาจารย์สำหรับการศึกษาในระดับสูงขึ้นนะครับ แล้วเราก็จะมาพบกันแบบนี้เช่นเคยในครั้งหน้าครับ สวัสดี