สวัสดีครับ เพื่อนรายนี้ต่างจากรายอื่น เพราะยังไม่ได้เป็นนักเรียนทุน แต่มาสมัครชิงทุนเพื่อจะเป็นหนึ่งในนักเรียนเรียนทุนสหรัฐฯ ขอเล่าคร่าวๆ เล็กน้อย  น้องโบ๊ตไปเรียน Pre-law program มาจาก Georgia Southwestern State U. ถือได้ว่าเป็นรุ่นน้องของอดีตประธานาธิบดี Jimmy Carter เพราะ Carter ก็จบจากสถาบันนี้   เราพบน้องโบ๊ตเห็นหน้าตากันอยู่ 1 สัปดาห์เต็ม เป็นผู้สมัครชิงทุนที่มาพักอยู่กับเราในหอพัก และยังมาร่วมงานพบเพื่อนนักเรียนและท่านเลขาธิการก.พ. ครั้งล่าสุดเมื่อ 12 ก.ค.48 ที่ผ่านมาด้วย  ในจำนวนนักเรียนที่มาสอบชิงทุน 5 ราย น้องโบ๊ตเป็นชายเดียวในหมู่หญิง 4 รายที่เดินทางมาสัมภาษณ์  วันนี้ เราก็จึงเลือกน้องโบ๊ตมาคุยกับเพื่อนๆ ให้ฟังครับ

สวัสดีครับ ก็ได้เกริ่นแทนให้ไปแล้วเล็กน้อย ช่วยเล่าเกี่ยวกับการมาสมัครชิงทุนหน่อยครับ

ผมสมัครรับทุนก.ต่างประเทศ กฎหมายสาขาสนธิสัญญา/กฎหมายทางทะเล/กฎหมายการค้าระหว่างประเทศ/กฎหมายเขตแดน ซึ่งมีอยู่ทุนเดียวทางสาขาที่ประกาศ แต่มีผู้สมัครอยู่ 7 คน สมัครทุนสาขาเดียวกับผม 5 คน อีก 2 คนนั้น สมัครทุนสาขาเศรษฐศาสตร์ ซึ่งน่าจะได้เลยเพราะไม่มีผู้แข่งขัน สำหรับทุนที่ผมสมัครนั้น สละสิทธิ์ไม่มาสัมภาษณ์ 2 คน ก็เลยเหลือ 3 คน

ทราบได้อย่างไรว่ามีทุนครับ คำถามนี้ความจริงมีนักเรียนถามเราบ่อยและมาก จึงขอให้น้องๆ ได้ฟังน้องโบ๊ตดูว่าเป็นอย่างไร

ผมเช็คจากเวปไซด์ของสำนักงานก.พ.และสำนักงานผู้ดูแลนักเรียนฯ เป็นประจำครับ พอเห็นมีทุนที่ตรงกับที่เรียนอยู่ ก็รีบสมัครเลยครับ

แหมตอบได้ถูกใจพี่มากเลยครับ หากน้องๆ ที่อยากทราบรายละเอียดก็ต้องเช็คเวปอย่างน้องโบ๊ต โทรศัพท์หรืออีเมล์ถามเรา เราก็ต้องตอบแบบน้องโบ๊ตนี่แหละครับ  ถูกสัมภาษณ์เสร็จออกมาแล้วเป็นอย่างไร คิดว่ามีโอกาสจะได้มากหรือเปล่าครับ

ไม่ทราบเหมือนกันครับ เพราะที่มาสอบทั้งหมดนี้ ก็รู้จักกันหมดเลยครับ เป็นเพื่อนกัน แต่เรียนกันคนละแห่ง และทั้ง 5 คนที่มานี่ก็มีกันแค่ จุฬา-ธรรมศาสตร์ เท่านั้น  ผมจบมาจากธรรมศาสตร์ ก็คิดว่าทุกคนเก่งด้วยกันทั้งนั้น ไม่ได้หวังไว้มากครับ ถึงไม่ได้ก็ต้องไปเรียนที่ Indiana U. อยู่แล้วหละครับ

อะไรจูงใจอยากให้มารับทุนรัฐบาลครับ

อยากทำงานก.ต่างประเทศครับ เพราะผมคิดว่ามันเป็นงานที่ท้าทาย งานระหว่างประเทศเป็นงานที่ให้ความรู้และพัฒนาตัวเองอย่างต่อเนื่อง เป็นงานที่ไม่หยุดอยู่กับที่ มีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ตื่นเต้นและคิดว่าสนุกครับ

ถ้าไม่ได้รับทุน ยังคิดว่าอยากจะกลับไปสอบทำงานก.ต่างประเทศอยู่หรือเปล่าครับ

ครับ ก็คงจะหาโอกาสไปสอบแน่เมื่อกลับไปในวันข้างหน้า ที่มาแข่งขันชิงทุนครั้งนี้ ก็ถือได้ว่าเป็นทางลัดทางหนึ่ง เพราะหากได้รับทุนก.ต่างประเทศนี้ ก็เท่ากับว่าเราได้ก้าวเท้าเข้าไปแล้ว ได้ทำงานแน่ๆ ไมต้องไปสอบแข่งอีกในวันข้างหน้า  การไปสอบแข่งเพื่อให้ได้เข้าบรรจุทำงานก.ต่างประเทศนั้น จะยิ่งยากกว่านี้หลายเท่า คนสอบมากกกว่าไม่รู้กี่เท่า

ตื่นเต้นกับการสัมภาษณ์ขนาดไหนครับ

ก็ตื่นเต้นมากครับ อย่างแรกเพราะเราเป็นผู้ชายคนเดียว ที่เหลือเป็นผู้หญิงหมด ความจริงทุกคนก็คงตื่นเต้นด้วยกันทั้งนั้น เรารู้จักกัน พอได้คุยกันแลกเปลี่ยนก็รู้ว่า กรรมการเขาก็ถามคล้ายคลึงกันด้วย อยู่ที่ว่าเขาจะชอบพอใจกับคำตอบของใคร ใครตอบได้ถูกใจ ตรงใจกรรมการก็คงจะได้ครับ

บอกได้ไหมครับว่าเขาถามอะไรบ้าง ยกตัวอย่างให้ฟังเล็กๆ น้อยๆ เผื่อมีผู้อ่านบางท่าน คิดจะมาสอบชิงทุนอย่างน้องโบ๊ตในวันข้างหน้า จะได้รู้ทิปเล็กๆ น้อยๆ

ผมโดนคำถามแรกเลยก็คือ “มีแฟนหรือยัง” ก่อนที่เขาจะเริ่มถามกันจริงจัง ก็มีอย่าง.....ให้พูดให้ฟังว่าทำไมอยากมารับทุน ให้เหตุผลว่าทำไมกรรมการควรจะเลือกเราเป็นผู้รับทุน แล้วก็มีคำถามเกี่ยวกับการคอรัปชั่นครับ

อ้อ...อันสุดท้ายนี้อยากทราบหน่อย เพราะผมทราบว่าผู้ถามไม่ใช่ใครอื่น จากสำนักงานผู้ดูแลนักเรียนของเรานี่เอง เขาถามอย่างไร น้องโบ๊ตตอบว่าอย่างไรครับ

ก็ถามว่าถ้าความเห็นเราไม่ตรงกับผู้บังคับบัญชา คือให้เราทำในสิ่งที่ไม่ถูกต้องนั้นเราจะทำอย่างไร เพื่อนๆ ก็โดนถามครับ พวกผู้หญิงบางคนเขาตอบทำนองว่าให้ไปตามน้ำบ้าง หรือทำตามคำสั่งผู้บังคับบัญชา ส่วนผมบอกว่า ก็จะหาทางคุยกับผู้บังคับบัญชาเพื่อแสดงความคิด หรือเหตุผลที่ค่อนข้างไม่เห็นด้วย  ก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าตอบแบบนั้นดีหรือไม่ เพราะคำถามแบบนี้มันไม่มีถูกหรือผิด

ขออีกข้อนะครับ แล้วกับคำถามที่ว่าทำไมอยากทำงานก.ต่างประเทศ นั้นตอบเหมือนที่เล่าให้เราฟังข้างต้นหรือเปล่า

เปล่าครับ ผมก็บอกว่า จากประสบการณ์ที่ผมได้เคยช่วยงาน APEC มา แล้วได้พบเห้นผู้นำประเทศทั่วโลก ทำให้เกิด Passion เกิดความประทับใจ อยากเป็นตัวแทนประเทศแบบนั้น อยากทำงานที่เกี่ยวข้องกับต่างประเทศ ตอนที่เรียนอยู่ Georgia Southwestern State U. นั้น มีผมเป็นเพียงนักเรียนไทย ก็รู้สึกว่าเราเป็นเหมือนตัวแทนประเทศด้วย ฝรั่งเขารู้จักชื่นชอบในวัฒนธรรมของเรา รู้จักประเทศเรา ยิ่งทำให้เรารู้สึกดี เมื่อตอนที่ประเทศเราประสบกับภัยซูนามิ เขาก็ต่างมาถามข่าวคราวจากเราเสมอ สิ่งเหล่านี้ทำให้ผมรู้สึกว่า หากวันหนึ่งเราได้เป็นตัวแทนประเทศ เราจะทำหน้าที่ได้อย่างภาคภูมิใจ

ขอให้โชคดีนะครับ เมื่อไหร่ประกาศผล และถ้าได้เป็นหนึ่งในผู้รับทุน เราคงได้ติดต่อกันอีกแน่ เพราะต้องมาอยู่ในความดูแลของเราอีกราย เคยมาดี ซี บ้างหรือยังครับ เรามี Museum ใหม่ๆ เกิดขึ้นหลายแห่งนะครับ

เคยมาเที่ยวแล้วครับ ครั้งนี้มาก็เลยไม่ได้ไปพวก Museum แต่จะไปหาดูในที่ๆ ยังไม่เคยไป พี่แนะนำด้วยนะครับ

ช่วงตั้งต้นปี 48 มานี้ เรามีเปิดรับทุนในต่างประเทศหลายครั้งแล้ว เพื่อนๆ ที่สนใจก็ติดตามข่าวกันนะครับ คงจะมีแบบนี้อีก ครั้งนี้คงต้องพักแค่นี้ก่อน แล้วเราจะไปพบกับนักเรียนท่านอื่นๆ อีก ขอให้น้องโบ๊ตโชคดีนะครับ