วิชาเหมือนสินค้า
ขอฝากอาขยานที่ผมนิยมอ่านให้ลูกฟังตอนพวกเขายังเล็ก ให้น้อง ๆ ที่กำลังศึกษาในสหรัฐฯ และแคนาดา
| วิชาเหมือนสินค้า | อันมีค่าอยู่เมืองไกล | |
| ต้องยากลำบากไป | จึงจะได้สินค้ามา | |
| จงตั้งเอากายเจ้า | เป็นสำเภาอันโสภา | |
| ความเพียรเป็นโยธา | แขนซ้ายขวาเป็นเสาใบ | |
| นิ้วเป็นสายระยาง | สองเท้าต่างสมอใหญ่ | |
| ปากเป็นนายงานไป | อัชฌาศัยเป็นเสบียง | |
| สติเป็นหางเสือ | ถือท้ายเรือไว้ให้เที่ยง | |
| ถือไว้อย่าให้เอียง | แล่นเลาะเลี่ยงข้ามคงคา | |
| ปัญญาเป็นกล้องแก้ว | ส่องดูแถวแนวหินผา | |
| เจ้าจงเอาหูตา | เป็นล้าต้าฟังดูลม | |
| ขี้เกียจคือปลาร้าย | จะทำลายให้เรือจม | |
| เอาใจเป็นปืนคม | ยิงระดมให้จมไป | |
| จึงจะได้สินค้ามา | คือวิชาอันพิศมัย | |
| จงหมั่นมั่นหมายใจ | อย่าได้คร้านการวิชา |
หมายเหตุ
ล้าต้า คือ คนถือบัญชีเรือสำเภา
by
visootp
—
last modified
2005-11-18 17:23